Przy okazji wizyty w Semigalii, odwiedziłyśmy jeszcze Bauskę (po polsku ponoć Bowsk, ale tę nazwę pewnie mało kto kojarzy), znajdującą się w pobliżu granicy łotewsko-litewskiej. Bauska słynie z kompleksu zamkowego – niegdysiejszej siedziby Zakonu Kawalerów Mieczowych oraz w późniejszym okresie książąt Kurlandii i Semigalii.

Zamek Bowski

Kompleks zamkowy w Bauszce składa się z dwóch części – starszej – zamku zakonu liwońskiego, z którego pozostały jedynie ruiny oraz młodszej, która stała się rezydencją Księcia Kurlandii i Semigalii.

Zamek Bowski powstał na niewielkim wzniesieniu, u zbiegu dwóch rzek: Musy i Memele, na ziemiach pogranicznych między Litwą a Inflantami. Jego budowa rozpoczęła się w XV wieku (pierwsza wzmianka z 1443 roku) i była kontynuowana aż do XVI wieku przez inflancką gałąź zakonu krzyżackiego. Starsza część była typową budowlą fortyfikacyjną, z przeznaczeniem obronnym. Młodszy pałac natomiast to ufortyfikowana rezydencja. W latach 1561 pałac stał się własnością arcybiskupa Rygi Wilhelma Hohenzollerna a po sekularyzacji zakonu krzyżackiego zamek został przejęty przez księcia Kurlandii i Semigalii i przez jakiś czas stanowił siedzibę księstwa. Pałac ten to jedyny na Łotwie zachowany przykład architektury manierystycznej. Manieryzm w architekturze cechował się podważaniem klasycznych zasad poprzez stosowanie zniekształceń, skomplikowanych układów, wykorzystaniem przesady i dowcipu, wyrafinowaniem, stylizacją i ekspresją.

Obecnie pałac jest w pełni odrestaurowany, a na jego terenie funkcjonuje także muzeum, w którym znajdują się eksponaty związane z historią zamku jak i artefakty z wykopalisk archeologicznych.